Drewniany pomost

W roku 1949 do Małego Kacka dotarła komunikacja miejska ułatwiając jego mieszkańcom dojazd do centrum Gdyni, stoczni i portu. Dolną część dzielnicy obsługiwały autobusy linii 105 dojeżdżające do starej pętli przy ulicy Sieradzkiej, górną zaś – trolejbusy nr 23 wspinające się po „kocich łbach” dużo skromniejszej niż dzisiaj ulicy Wielkopolskiej aż do pętli na wysokości ulicy Lidzkiej a więc praktycznie do ówczesnych granic miasta. Dojazd w kierunku Sopotu lub Gdańska był dużo bardziej skomplikowany – konieczne były przesiadki lub wędrówka na dość odległą orłowską stację kolejową.

Wybudowana w latach 1951-54 osobna dwutorowa linia zelektryfikowanej kolei podmiejskiej znacznie usprawniła dotychczasową sytuację. Równocześnie z uruchomieniem jej orłowsko-gdyńskiego odcinka przekazano do użytku przystanek osobowy Gdynia Redłowo wraz z drewnianym pomostem zapewniającym bezpieczny dostęp na peron zarówno od strony Małego Kacka jak i pobliskiej Alei Zwycięstwa. Do najbliższego przystanku autobusowo-trolejbusowego prowadziła gruntowa ścieżka wydeptana skrajem uprawnego pola wzdłuż ogrodzenia istniejących do dzisiaj ogródków działkowych. Na starym zdjęciu z 1958 roku widoczne są zarówno pomost jak i ścieżka, a z tyłu za torami, po prawej – parterowy barak Poligraficzno-Papierniczej Spółdzielni Pracy „Nowator” wyburzony kilka lat temu w związku z budową małokackiego odcinka Drogi Różowej.

1958.jpg