„Poznaj swojego patrona” – Ulica Kutnowska

wikipedia.org

wikipedia.org

Cykl opowiadań o patronach ulic w naszej dzielnicy doprowadził nas tym razem do Kutna. W Małym Kacku ulica Kutnowska jest szczególna. To na pewno jedna z ciekawszych ulic w całym mieście, ponieważ składa się tylko i wyłącznie ze schodów. Do tego jest jedną z krótszych ulic w mieście mając zaledwie około 80 metrów. Położona jest pomiędzy ulicą Płocką, a ulicą Sieradzką.
Historia Kutna jest bardzo bogata, pierwsze wzmianki o miejscowości datuje się na połowę XI wieku. Bardzo ważną datą było wyznaczenie przywileju targowego w roku 1386 przez Siemowita IV, został on nadany właścicielowi Andrzejowi de Kutno. Pierwsze wzmianki określające Kutno jako miasto pojawiły się w roku 1444.
Rozwój handlowy miasta nastąpił w 1504 roku za sprawą prawa do odbywanie się jarmarku św. Wawrzyńca, który otrzymał Mikołaj z Kutna. W połowie XVIII wieku król August II Sas polecił wybudowanie domu podróżnego dzięki czemu wzrósł prestiż miasta. Był to wiek bardzo trudny dla miasta ponieważ kilkukrotnie miasto zostało wtedy spalone, jak podają przekazy miało to związek z częstym przemarszem wojsk. W 1775 miasto zostało sprzedane Stanisławowi Gadomskiemu, pod rządami którego Kutno stało się jednym z największych ośrodków środkowej Polski.
Po II rozbiorze Polski obszar znalazł się pod panowaniem pruskim w nowopowstałej prowincji Prus Południowych. Na początku XIX wieku przez miasto przejeżdżały wojska napoleońskie, wraz z samym Napoleonem Bonaparte. W 1807 po decyzji pokoju w Tylży, Kutno znalazło się w Księstwie Warszawskim. Ważną datą z punktu widzenia gospodarczego, było otwarcie w 1862 roku kolei na trasie Warszawa – Bydgoszcz. Dzięki temu Kutno stało się ośrodkiem gospodarczo- handlowym. Kilka lat później w 1880 roku w Kutnie urodził się Szalom Asz, światowej sławy pisarz, do dziś w mieście odbywa się Festiwal Kultury Żydowskiej imienia tego twórcy.
Czasy II wojny światowej dotknęły ludność Kutna, wojska niemieckie wkroczyły do miasta 16 września 1939 roku. W grudniu zaczęto wysiedlać kutnian. Kolejnym krokiem było utworzenie getta 15 czerwca 1940 roku, powstało ono fabryce cukru przy ulicy Mickiewicza. Getto zamknięto 19 marca 1942 roku. Wszystkich Żydów wywieziono do Koła, skąd przetransportowano do obozu zagłady w Chełmnie. Śmierć poniosło 6000 żydowskich mieszkańców Kutna. 19 stycznia 1945 do Kutna wkroczyła Armia Czerwona i miasto zostało wyzwolone spod władzy niemieckiej.
Po wojnie ze względu na rozwiniętą sieć szlaków drogowych i kolejowych teren przyciągał wielu inwestorów. Obok przemysłu kutnowskiego, rozwijał się przemysł elektroniczny. W 1957 powstały tam Zakłady Podzespołów Radiowych Miflex, które zatrudniały ponad 3 tysiące osób. Dziś są jednym z większych producentów kondensatorów, transformatorów oraz filtrów przeciw zakłóceniowych.
W 1975 Kutno włączono do nowo powstałego województwa płockiego. Od roku 1975 we wrześniu odbywa się Jarmark Różany w Kutnowskim Domu Kultury. Wydarzenie stanowi centrum wydarzeń kulturalnych w mieście. W 1990 roku zmieniono formułę Jarmarku oraz nazwano go Świętem Róży.
W 1996 miało miejsce ważne dla Kutna, a zwłaszcza dla rozwoju sportu w tym mieście. Odbyły się wtedy Międzynarodowe Zawody w baseballu. Od tego czasu jest to miasto słynące na świecie właśnie z tej dyscypliny. Znajduje się tam Europejskie Centrum Małej Ligi Baseballowej. Rozwój tego sportu w Kutnie miał miejsce w 1984 roku za sprawą Kubańczyka Juana Echavarria który rozpoczął treningi tej dyscypliny. Co roku odbywają się w mieście mistrzostwa Europy w różnych kategoriach wiekowych. W skład kompleksu sportowego wchodzą dwa oświetlone 2 tysięczne stadiony oraz trzy boiska treningowe. Znajduje się także internat dla ponad 200 zawodników. Poza tym w Kutnie działają kluby MKS Kutno, sekcja piłki nożnej, który rozgrywa swoje mecze na poziomie III ligi. Natomiast Polfamex Kutno rozgrywa swoje mecze na poziomie I ligi koszykówki. Z Kutna pochodzi reprezentant Polski – Jakub Wawrzyniak.
Sebastian Jędrzejewski